Ik ben 38, geen man, geen kinderen – en ik ben gelukkig. Maar waarom kunnen anderen dat niet accepteren?
Op mijn 38ste zonder man of kinderen, voel ik me eindelijk mezelf. De maatschappij en mijn familie denken daar echter anders over. Elke dag moet ik knokken voor mijn geluk – en dat maakt het soms zwaarder dan nodig.