Het station waar ik nog steeds wacht: een verloren kans op Station Zuid
Ik stond daar, op het verlaten perron van Station Zuid, terwijl de rode achterlichten van de trein langzaam in de duisternis verdwenen. Mijn hart bonsde in mijn borst, niet alleen van frustratie, maar ook van spijt – want deze gemiste trein was meer dan alleen een gemiste reis. Het was het begin van een avond die mijn leven voorgoed zou veranderen.