Ze laatte het liefste woord te laat horen: Toen ik ‘ik hou van je’ eindelijk zei, was alles al verloren
Foto’s ordenen, werd mijn hart ineens opengebroken door een oud beeld: Michaël en ik op de eindexamenfuif. Zijn arm rustend op mijn schouder, zijn blik zo vol zachte hoop — en ik, gevangen tussen verlangen en angst. Waarom heb ik het mooiste woord nooit durven zeggen toen het nog telde?