Na veertig jaar vriendschap vroeg hij ons zijn vlucht te betalen, terwijl hij onze gezamenlijke toekomst al had opgegeven

Ik dacht altijd dat onze oude dag vaststond: wij tweeën naast hen tweeën, dichtbij de kinderen, met koffie, oppasdagen en gewone trouw. Toen zei Henk, vlak na zijn pensioen, dat hij een boerderijtje in Frankrijk wilde kopen en vroeg hij ons om hem financieel en emotioneel te steunen, terwijl ik voelde dat hij ons allang had losgelaten. Ik probeer nog steeds te begrijpen of vriendschap betekent dat je iemands vrijheid gunt, of dat je ook mag zeggen: tot hier en niet verder.