βJe bent toch thuis?β zei mijn schoonmoeder β en ineens voelde alles wat ik gaf niet meer als hulp, maar als plicht
Wat begon als even inspringen voor familie, veranderde langzaam in iets waar ik mezelf in kwijtraakte. Pas toen er aan tafel harde woorden vielen, drong het tot me door hoe ver ik mijn eigen grenzen had laten opschuiven ππ π¬ Lees hieronder hoe dit afliep en oordeel vooral zelf.