Tussen Twee Harten: Het Verhaal van een Moeder op Zoek naar Vergiffenis

‘Weet je wel hoe het voelt, mama? Altijd dat vragen, altijd die blikken… Alsof we falen!’ Ik hoor Iris’ stem nog steeds trillen in mijn hoofd terwijl de ochtendzon twijfelend over het dunne gordijn glijdt. Mijn handen omklemmen de mok koffie alsof ik eraan kan ontsnappen, alsof de warmte mijn schuld kan verdrijven. Bram is stil gebleven die dag, zijn ogen zo blauw als toen hij nog klein was – maar nu koud, afstandelijk. Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen. En toch, hier ben ik. Alleen. Mijn oude huis, dat altijd zo vol geluid was, klinkt nu hol.